Test PapilloCheck^TM pozwala na szybką, czułą i wysoce specyficzną identyfikację 16 typów wirusa HPV wysokiego ryzyka (typy onkogenne) oraz 8 typów niskiego ryzyka. Jest to możliwe, dzięki systemowi PapilloCheck firmy Greiner Bio-One, który wykorzystuje technikę mikromacierzy DNA. Test posiada zatwierdzony przez Unię Europejską certyfikat CE IVD (Certified In-vitro-Diagnostica), do jakościowego wykrywania HPV w próbkach klinicznych.(więcej)

Test jakościowy AMPLICOR Human Papilloma Virus (HPV) jest przeznaczony do diagnostyki in vitro wirusa brodawczaka ludzkiego w próbkach klinicznych. Test wykorzystuje amplifikację fragmentu DNA za pomocą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), który następnie ulega hybrydyzacji ze specyficzną sondą.
Test wykrywa następujące genotypy wysokiego ryzyka (HR) DNA HPV; 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59 i 68 w komórkach szyjki macicy pobranych do płynnego podłoża transportowego.

Jest to pierwszy na rynku test oparty o analizę mRNA wirusów HPV dopuszczony do zastosowań klinicznych! Test na obecność zwiększonej ilości transkryptów mRNA onkogenów E6/E7 wirusa HPV. Umożliwia detekcję pięciu najczęściej wywołujących raka szyjki macicy onkogennych typów wirusa HPV: 16, 18, 31, 33 i 45 techniką real-time NASBA.(więcej)

Test umożliwia jednoczesną detekcję bakterii Chlamydia trachomatis i Neisseria gonorrhoeae techniką multiplex real-time PCR. Chlamydia trachomatis to bakterie wewnątrzkomórkowe, które są najważniejszym epidemiologicznie i klinicznie gatunkiem rodzaju Chlamydia. Rozprzestrzenianie bakterii następuje najczęściej drogą kontaktów seksualnych oraz z matki na dziecko w czasie ciąży lub porodu. Różne szczepy są czynnikami etiologicznymi wielu zespołów chorobowych. Mogą powodować niegonokokowe zapalenia cewki moczowej u mężczyzn i zapalenia szyjki macicy u kobiet, a także zapalenia spojówek i zapalenia płuc u noworodków. Zakażenie narządu rodnego przez Chlamydia trachomatis może prowadzić do bezpłodności, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Powikłania ciąży wywołane przez ten patogen często prowadzą do poronień. Zakażenie często ma charakter bezobjawowy, przez co wiele osób nie jest świadomych, że może być nosicielem. Neisseria gonorrhoeae wywołuje rzeżączkę - chorobę przenoszoną drogą płciową. Do zakażenia może dojść poprzez kontakty seksualne lub zakażone przedmioty higieny codziennej. U noworodków zarażonych w trakcie porodu, od chorej matki, może rozwinąć się gonokokowe zapalenie spojówek, co może być przyczyną trwałego uszkodzenia wzroku. U mężczyzn N. gonorrhoeae może powodować ropny wyciek z cewki moczowej, pieczenie i ból przy oddawaniu moczu, a u kobiet upławy i zaburzenie cyklu miesiączkowego. Z czasem zakażenie rozszerza się na cały układ moczowo-płciowy. Nie leczona infekcja prowadzi do stanów zapalnych innych narządów, powstawania ropni, zapalenia jajowodów, jajników, odbytu czy gardła i w konsekwencji do bezpłodności. Może być także przyczyną zmian odległych narządów, np.: stawów czy serca. materiał: wymaz z szyjki macicy (materiał z cytologii LBC), pochwy, ujścia cewki moczowej oraz mocz.

Test polega na wykrywaniu obecności DNA wirusów HSV typu 1 i 2, bez rozróżniania typu, techniką molekularną real-time PCR. Wirus ten poza często spotykaną opryszczką wargową powoduje szereg niebezpiecznych schorzeń takich jak opryszczkowe zapalenie opon mózgowych i mózgu, opryszczkowe zapalenia jamy ustnej, rogówki oka, egzemę herpeticum, czyli pierwotne zakażenie skóry często spotykane u noworodków. Na tego typu zakażenia szczególnie narażone są osoby z obniżoną odpornością (pacjenci HIV-dodatni, onkologiczni, transplantacyjni, leczeni immunosupresyjnie). Opryszczka może umiejscawiać się także na narządach płciowych. Jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku kobiet, gdyż uważa się, że zakażenie wirusem HSV zwiększa ryzyko raka szyjki macicy. Wirus pochodzący w dróg rodnych kobiety może również powodować zakażenia u noworodków powstałe podczas porodu drogą naturalną. Skutkiem tych zakażeń mogą być niegroźne zmiany pęcherzykowe rozsiane na skórze, ale także ciężkie zakażenia mózgu, wątroby i innych narządów. materiał: wymaz z szyjki macicy, zmiany skórnej lub błony śluzowej.

Test polega wykrywaniu DNA bakterii Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealiticum i Ureaplasma parvum techniką real-time PCR, bez rozróżniania gatunku. Wymienione bakterie stanowią grupę mykoplazm urogenitalnych istotnych w patologii układu moczowo-płciowego. Zakażenie może prowadzić do rozwoju zapalenia cewki moczowej, gruczołu krokowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek, a u kobiet również zapalenia szyjki macicy, endometrium, jajników i jajowodów oraz gorączki połogowej. Obecność mykoplazm może skutkować niepłodnością kobiet i mężczyzn. Zakażenie wyżej wspomnianymi drobnoustrojami nie zawsze przebiega objawowo. U kobiet powoduje poronienia, u mężczyzn, znacznie obniża jakość nasienia. Ponadto, przyczynia się do przedwczesnych porodów, opóźnienia rozwoju płodu oraz niskiej masy urodzeniowej noworodka. W czasie porodu może także dojść do przeniesienia drobnoustroju na noworodka. Wykazano, że mykoplazmy mogą prowadzić do przewlekłych chorób płuc u niemowląt. materiał: wymaz z szyjki macicy, przedsionka pochwy lub cewki moczowej.

Test polega na wykryciu DNA rzęsistka pochwowego Trichomonas vaginalis w wymazie, techniką molekularną real-time PCR. Miejscem bytowania pierwotniaka jest najczęściej u kobiet pochwa, kanał szyjki macicy i pęcherz moczowy, a u mężczyzn - cewka moczowa, gruczoł krokowy i pęcherzyki nasienne. Po zarażeniu najczęściej dochodzi do ostrego stanu zapalnego, któremu towarzyszą świąd, pieczenie, ból w okolicy krocza, u kobiet upławy, u mężczyzn ropny wyciek z cewki moczowej. U dorosłych choroba przenoszona jest prawie wyłącznie drogą płciową, natomiast do organizmu dziecka rzęsistek może dostać się w okresie okołoporodowym. Przewlekła nie leczona rzęsistkowica może powodować niepłodność oraz być przyczyną powikłań ciążowych. Coraz więcej danych wskazuje na jego związek z występowaniem przedwczesnych porodów i niską masą urodzeniową noworodka. materiał: wymaz z szyjki macicy, przedsionka pochwy lub cewki moczowej.

Test polega na wykryciu DNA chorobotwórczych grzybów z rodzaju Candida sp., techniką molekularną real-time PCR. Badanie obejmuje 6 gatunków: C. albicans, C. tropicalis, C. dubliniensis, C. glabrata, C. parapsilosis oraz C. kruzei. Kandydoza wywoływana jest przez powszechnie występujący w środowisku Candida albicans oraz inne, rzadziej występujące gatunki. Choroba ta, pojawia się zwykle u osób o obniżonej odporności, w przypadku zachwiania równowagi mikrobiologicznej oraz u osób stosujących długotrwałą  antybiotykoterapię. Zakażenie dotyczy zwykle płuc, rąk i paznokci, układu pokarmowego, pochwy i sromu, okolic moczowo-płciowych. Infekcja może rozprzestrzenić się na inne narządy, powodując ogólnoustrojowe zakażenie organizmu.

Test polega na wykrywaniu obecności DNA bakterii Streptococcus agalactiae w wymazie techniką molekularną real-time PCR. Streptococcus agalactiae jest paciorkowcem ropotwórczym grupy B, zdolnym do wywoływania zakażeń u ludzi i zwierząt. Szacuje, że u 10-30% ludzi zdrowych kolonizowany jest przewód pokarmowy, a u kobiet także pochwa.

Bakteria ta jest bardzo niebezpiecznym czynnikiem etiologicznym okołoporodowych zakażeń inwazyjnych u noworodków oraz infekcji u osób o obniżonej odporności. Poza sepsą, bakteria może być przyczyną zapalenia płuc, zapalenia opon mózgowych, zapalenia szpiku kostnego oraz ropnego zapalenia stawów rozwijających się w 1-3 tygodniu po porodzie. Wśród powikłań u kobiet można wymienić posocznicę, zapalenie błony śluzowej macicy oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego wszystkie kobiety w 35-37 tygodniu ciąży powinny być poddawane badaniom przesiewowym w kierunku nosicielstwa S. agalactiae. Wymaz należy pobrać jedną wymazówką z przedsionka pochwy, następnie z odbytu (około 2cm za zwieraczem). Dodatni wyniki badania jest podstawą do zastosowania antybiotykoterapii okołoporodowej. Materiał: wymaz z przedsionka pochwy i odbytu. Więcej informacji na ten temat.

Test polega na wykryciu DNA bakterii Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii oraz Borrelia afzelii, techniką molekularną real-time PCR. Obecnie, real-time PCR jest najczulszą ze stosowanych w diagnostyce metod. Powala na wykrycie zaledwie kilku bakterii. Borelioza jest wielonarządową chorobą zakaźną charakteryzującą się szeregiem niespecyficznych objawów, zróżnicowanym przebiegiem oraz długotrwałym, złożonym procesem leczenia. Bakterie są przenoszone podczas ugryzienia, głównie ze śliną kleszczy z rodzaju Ixodes. Według oficjalnych statystyk podanych przez Państwowy Zakład Higieny (PZH), w Polsce rocznie zapada na boreliozę przynajmniej 40 000 osób. Do zakażenia dochodzi najczęściej podczas długotrwałego żerowania kleszcza. Rejonami endemicznymi są województwa podlaskie, zachodniopomorskie, a także Mazury i Suwalszczyzna.

Testy k-ras-test i b-raf-test (LightMix, TibMolBiol) pozwalają na wysoce efektywną diagnostykę najczęstszych mutacji w obrębie genów k-ras i b-raf w rakach jelita grubego z rutynowych bloczków parafinowych, umożliwiając właściwą kwalifikację pacjentów do terapii anty-EGFR preparatami panitumumab lub cetuximab. Dane literaturowe wskazują, że nowe metody terapii przy użyciu przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciwko receptorowi naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) poprawiają wyniki leczenia u części pacjentów z rakiem jelita grubego. Terapia anty-EGFR jest jednakże nieskuteczna u tych pacjentów, u których w tkance nowotworowej stwierdza się m.in. mutacje genów k-ras i b-raf. Badanie statusu genu k-ras jest obecnie rekomendowane jako podstawowy test kwalifikacyjny do terapii anty-EGFR u wszystkich pacjentów z rozpoznaniem przerzutowego raka jelita grubego.